29 Αυγ 2011

Ιστορικό Σχολίων (Ιούνιος 2011)


Πρόκειται για σχόλια δημοσιευμένα τον Ιούνιο του 2011 στο ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Κίνησης Ιατρών 

 http://iatriko-forum.blogspot.com/


ΤΕΤΆΡΤΗ, 29 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011


Nαι ή Όχι


Μετά από ένα δίμηνο ραγδαίων ενίοτε δραματικών και ενίοτε εντέχνως δραματοποιημένων πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων ψηφίζεται σήμερα (ας μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα ψηφισθεί, ακόμη και εάν δεν επαρκούσαν οι ψήφοι των κυβερνητικών βουλευτών, υπάρχουν έτοιμοι να το ψηφίσουν αν χρειασθεί βουλευτές της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης) το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο (είναι πάντως εντυπωσιακή, από παλαιά, η ικανότητα του ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί και να αλλάζει τις λέξεις και τα νοήματα, από το εξαιρετικά πλέον αρνητικά φορτισμένο μνημόνιο περάσαμε στο πιο ουδέτερο μεσοπρόθεσμο, όρο που υπαινίσσεται και χρόνο εξόδου από το τούνελ). Η αίσθηση η δική μου είναι ότι η κοινοβουλευτική ψηφοφορία και το εικαζόμενο αποτέλεσμα της (καλώς ή κακώς) δεν απηχεί τις απόψεις και τις ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί στην ελληνική κοινωνία. Εκτιμώ δηλαδή ότι η βεβαία, κατά τη γνώμη μου, υπερψήφιση του μεσοπροθέσμου έρχεται σε αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα. Είναι επίσης βέβαιο και δηλωμένο από αρκετούς βουλευτές της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης ότι θα ψηφίσουν ενάντια στην άποψη τους ή και στην συνείδηση τους για λόγους είτε κομματικής πειθαρχίας είτε ευρύτερου εκβιαστικού πειθαναγκασμού. Προκύπτει λοιπόν ουσιαστικό θέμα δημοκρατικής και πολιτικής νομιμοποίησης. Πάρα ταύτα οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες φρονώ ότι πρέπει να γίνονται σεβαστές και να διεξάγονται ακωλύτως (οι βουλευτές έχουν δικαίωμα να προσέρχονται στη Βουλή, όπως βέβαια και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να διαδηλώνουν μαζικά, μαχητικά και ειρηνικά χωρίς να λούζονται καθημερινά από κάθε είδους χημικά και δακρυγόνα, οι προμηθευτές δακρυγόνων φαίνεται πως πληρώνονται πάντα κανονικά). Η συζήτηση όμως και η διαμάχη για το μεσοπρόθεσμο και το δρόμο που έχει πάρει η χώρα δεν σταματά στην σημερινή ψηφοφορία. Υπάρχουν σοβαρές αντιθέσεις αλλά υπάρχουν και κοινοί τόποι. Υπέρμαχοι και πολέμιοι του μεσοπροθέσμου συμφωνούν ως προς το εξής: με ή χωρίς μεσοπρόθεσμο η μακροχρόνια εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους από μια παγιδευμένη στο βρόγχο λιτότητας-υπερφορολόγησης-ύφεσης οικονομία και κοινωνία είναι αδύνατη. Είναι κοινός τόπος ότι θα χρειασθεί μια ισχυρή αναπτυξιακή ώθηση (ένα είδος νέου σχεδίου Μάρσαλ) με παράλληλη ελάφρυνση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους, αλλιώς το χρεοστάσιο είναι μαθηματικώς βέβαιο. Όσοι λένε ΝΑΙ στο μεσοπρόθεσμο πιστεύουν ότι αυτό θα γίνει με τη σύμφωνη γνώμη και κεφάλαια των δανειστών μας, αν κάνουμε τώρα ότι αυτοί επιτάσσουν, γιατί είναι προς το συμφέρον και των δανειστών μας να τα καταφέρουμε και όσοι λένε ΟΧΙ πιστεύουν ακράδαντα ότι θέμα στάσης πληρωμών τώρα δεν υπάρχει, ότι η πέμπτη δόση θα καταβληθεί ούτως ή άλλως διότι άλλως το ντόμινο που θα πυροδοτούνταν θα έκαιγε όλη την ευρωζώνη και ίσως όχι μόνο και ότι τώρα έχουμε αυτό το ισχυρό όπλο διαπραγμάτευσης, όπλο που δεν θα υπάρχει πιθανώς σε μερικούς μήνες, οπότε ίσως θα μας ξεφορτωθούν με μικρότερο κόστος για αυτούς οι εταίροι μας και αφού έχουμε ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία.
Διάβασα και παραθέτω δύο σημαντικά, νομίζω, άρθρα, δύο υπερασπιστών των δύο επιλογών. Η επιχειρηματολογία τους αξίζει της προσοχής μας.


Ιστορικό Σχολίων (Μάϊος 2011)


Πρόκειται για σχόλια δημοσιευμένα τον Μάϊο του 2011 στο ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Κίνησης Ιατρών 

 http://iatriko-forum.blogspot.com/

ΚΥΡΙΑΚΉ, 29 ΜΑΪ́ΟΥ 20


Quo vadis: Θανάσιμο δίλημμα


Πριν από δύο μήνες, άνοιξα μια συζήτηση με θέμα Quo vadis στο forum του πανελληνίου δικτύου ιατρών και οδοντιάτρων (http://forum.greekmed.net/). Στο τέλος μιας εβδομάδας με μια αλυσίδα δραματικών ή δραματοποιημένων εξελίξεων (με χρονική σειρά: δήλωση του υπουργού οικονομικών περί εξάντλησης των ταμειακών διαθεσίμων του κράτους στα μέσα Ιουλίου, κατ’ιδίαν συναντήσεις των πολιτικών αρχηγών με τον πρωθυπουργό, πρόταση του προέδρου του ΣΕΒ περί δημοψηφίσματος που δεν απέρριψε κατηγορηματικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, έναρξη μεγάλων καθημερινών συγκεντρώσεων στις ελληνικές πλατείες των «αγανακτισμένων», δηλώσεις της ελληνίδος επιτρόπου στην ευρωπαϊκή ένωση περί ενδεχόμενης επιστροφής της χώρας στη δραχμή, ασφυκτικές πιέσεις με αλλεπάλληλες δηλώσεις και από τις δύο πλευρές του ατλαντικού για συναίνεση και της αντιπολίτευσης ως προϋπόθεση για να εκταμιευθεί η περίφημη πέμπτη δόση, άκαρπη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) επιθυμώ να καταθέσω μερικές σκέψεις για το κατά τη γνώμη μου αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει. Νομίζω ότι υπάρχουν μπροστά μας δύο επιλογές, που σε μένα τουλάχιστον φαντάζουν ως καταστροφικές: ο αργός και ο ξαφνικός θάνατος.

Ιστορικό Σχολίων (Απρίλιος 2011)


Πρόκειται για σχόλια δημοσιευμένα τον Απρίλιο του 2011 στο ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Κίνησης Ιατρών 

 http://iatriko-forum.blogspot.com/


ΔΕΥΤΈΡΑ, 18 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2011


ΕΟΠΥΥ προ των πυλών


Θέλω να καταθέσω μερικές σκέψεις που αφορούν τη σταδιακή πορεία προς την έναρξη λειτουργίας του ΕΟΠΥΥ καθώς και την πλήρη εφαρμογή του. Εκτιμώ ότι βασικό μέλημα του σχεδιασμού του συστήματος είναι η δραματική συμπίεση του κόστους με καταβολή του ελαχίστου δυνατού πολιτικού κόστους (χωρίς δηλαδή έντονες αντιδράσεις από τους ασφαλισμένους). Η κύρια παράμετρος είναι να στηθεί μία δομή που θα επιτρέπει να μπορούν να προϋπολογισθούν τα ποσά που θα καταβάλλονται σε αμοιβές ιατρών και ει δυνατόν σε φάρμακα.

Ιστορικό Σχολίων (Μάρτιος 2011)


Πρόκειται για σχόλια δημοσιευμένα τον Μάρτιο του 2011 στο ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Κίνησης Ιατρών 

 http://iatriko-forum.blogspot.com/

ΠΈΜΠΤΗ, 31 ΜΑΡΤΊΟΥ 2011


Δωρεά οργάνων: εθελοντική προσφορά ζωής ή κοινωνικό καθήκον;



Αναδημοσιεύω εδώ σημερινό ρεπορτάζ των Νέων για το νέο υπό κατάθεση νομοσχέδιο, που αφορά τις μεταμοσχεύσεις και το οποίο καθιστά δυνάμει δωρητές οργάνων όλους τους ενήλικους έλληνες πολίτες. Σπεύδω εξ’αρχής να ξεκαθαρίσω, ότι, ενώ φιλοσοφικά μπορεί να μη συμφωνώ απόλυτα με τις ρυθμίσεις που εισάγονται, εντούτοις τις θεωρώ αναγκαίες, όπως έχει διαμορφωθεί το πεδίο των μεταμοσχεύσεων στην χώρα. Οφείλω επίσης να ξεκαθαρίσω, ότι η άποψη μου είναι τρόπον τινά biased, δεδομένου ότι έχω θητεύσει και θητεύω σε μεταμοσχευτικό κέντρο, και έχω βιώσει το δράμα ανθρώπων που περιμένουν αυτό το δώρο ζωής που πολύ σπάνια πια έρχεται και πεθαίνουν αναμένοντας. Νομίζω όμως, ότι το θέμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και αναμένω με ζωηρό ενδιαφέρον τις απόψεις των συναδέλφων καθώς και όποιου πολίτη επιθυμεί να καταθέσει τις απόψεις του στο ιστολόγιο μας.

Ιστορικό Σχολίων (Φεβρουάριος 2011)

Σας καλωσορίζω στο παρόν ιστολόγιο παραθέτοντας ένα ιστορικό κειμένων που αναρτήθηκαν από τον Φεβρουάριο του 2011 στο ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Κίνησης Ιατρών (http://iatriko-forum.blogspot.com/).






ΤΡΊΤΗ, 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2011


«Βόμβα Λοιμώξεων»


«Πληκτρολογεί κανείς στον υπολογιστή τουhttp://www.papandreou.gr/papandreou/content/Home.aspx?d=6&rd=7739474&f=-1&rf=-1&m=-1&rm=-1&l=2 κτλ., εισέρχεται στον «προσωπικό κόμβο» του πρωθυπουργού και διαβάζει: «Οφείλουμε να σεβαστούμε ένα αξίωμα, ότι να είσαι μετανάστης ή πρόσφυγας δεν είναι καθόλου εύκολο. Η αντιμετώπισή μας οφείλει να έχει ως σημείο εκκίνησης το δεδομένο ότι βλέπουμε τον κάθε άνθρωπο ισότιμα. Συναναστρεφόμαστε κάθε άνθρωπο ως πολίτη του κόσμου και θέλουμε να έχει τα ίδια δικαιώματα, του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα στην ειρηνική συμβίωση, στον σεβασμό, στην αξιοπρέπεια, στην ανθρωπιά. [...] Η άποψη ότι «οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα αλλά έχουν προβλήματα» αποτυπώνει μια πραγματικότητα, όσες βελτιώσεις και αν έχουν εφαρμοστεί και υλοποιηθεί. Υπάρχουν σημαντικά πρακτικά και θεσμικά προβλήματα και υπάρχουν και προβλήματα αντίληψης, νοοτροπίας, υποδοχής και αποδοχής. Το καλύτερο που θα συνέβαλε στο να σταματήσει αυτή η εικόνα, ήταν η ένταξη των μεταναστών».


Αυτά κι άλλα ανάλογα έγραφε ο κ। Παπανδρέου τον Νοέμβριο του 2008, όταν δεκαπέντε μετανάστες είχαν κηρύξει απεργία πείνας στα Χανιά. Τώρα απεργούν τριακόσιοι – και κινδυνεύουν. Αλλά ο πρωθυπουργός προτιμά να μιλάει διά στόματος Ραγκούση (που ανακάλεσε ώς και την άδεια παραμονής των 15 των Χανίων) ή Λοβέρδου, που σαν λοιμωξιολόγoς -εξουσιολόγος χαρακτηρίζει τους απεργούς «βόμβα λοιμώξεων». Στην ιστοσελίδα του κ. Παπανδρέου ουδέν σχετικό αναγράφεται».
Η υποκρισία του ελληνικού πολιτικού συστήματος (συλλήβδην), τα μικροκομματικά παιχνίδια στην πλάτη δυστυχισμένων πλασμάτων, τα επικοινωνιακά σόου στα κανάλια για το άσυλο ήταν προβλέψιμα και αναμενόμενα। Το θέμα όμως πλέον λαμβάνει άλλες διαστάσεις : oι απεργοί πείνας κινδυνεύουν να πεθάνουν και κανείς δεν συγκινείται। Είναι ένα θέμα που άπτεται των βασικών αξιακών θεσμίσεων του πολιτισμού μας και δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν υπάρχει। Τουλάχιστον όχι εμείς.